PIOTrU PaN

Scena I

(Pokój dziecięcy. Dzieci leż± w łóżkach. Jest półmrok, mama ¶piewa kołysankę)
Piosenka „Kołysanka”

Mama: Gaszę lampkę, pora spać.

Michał: Już zasypiam.

Janek: Ja też mamo.

Mama: Dobrej nocy. Pa!

Dzieci: Dobranoc!

(Mama wychodzi.)

Wanda: Janku, Michał, ¶picie?

Chłopcy: Jasne.

Wanda: Ja nie zasnę. Przecież kto¶ na flecie gra.

Janek: ¦pij, to słowik.

Wanda: To nie słowik.

Michał: Jak nie słowik, to kto?

Wanda: Nie wiem. Spójrzcie, tam za oknem!

Michał: O rany! Co to takiego? Przez okno wskoczył chłopiec!

Janek: Ale pleciesz. Trzecie piętro. Jak by wszedł?

Wanda: On tu jest naprawdę.

Janek: ¦pijcie, na pewno nam się przy¶nił.

Michał: Jak± piękn± ma fujarkę.

Piotru¶ Pan: To mój czarodziejski flet.

Dzieci: Sk±d się wzi±łe¶?

Piotru¶ Pan: Przyfrun±łem.

Wanda: Przyfrun±łe¶? Więc się przedstaw.

Piosenka „Piotru¶ Pan”

Wanda: Sk±d przybywasz?

Piotru¶ Pan: Z mojej wyspy.

Michał: S± na wyspie tej tygrysy?

Piotru¶ Pan: Znajdzie się i to i owo.

Michał: Nawet i czerwonoskórzy?

Piotru¶ Pan: Pewnie. Na wojennej ¶cieżce.

Janek: A krokodyl?

Piotru¶ Pan: Strasznie duży.

Chłopcy: A piraci?

Piotru¶ Pan: S± piraci.

Wanda: Jak ta wyspa się nazywa?

Piotru¶ Pan: Bajlandia!

Janek: Rzeczywi¶cie jest prawdziwa?

Piotru¶ Pan: Najprawdziwsza z wysp na ¶wiecie.

Wanda: Och Piotrusiu, mój złocisty! WeĽ nas choć na brzeg tej wyspy.

Piotru¶ Pan: Żadne z was nie umie latać.

Michał: To nas naucz, bardzo proszę.

Piotru¶ Pan: Wiem co zrobię. Dzwonku, możesz wyj¶ć z ukrycia.

Wanda: Kto tak dzwoni?

Piotru¶ Pan: Wróżka!

Wanda: Serio, taka jak s± w bajkach?

Piotru¶ Pan: Oczywi¶cie.

Wanda: Popro¶ niech nam się pokaże.

Dzwoneczek: Jestem tutaj, tutaj!

Chłopcy: Gdzie? Gdzie?

Dzieci: Jaka piękna!

Wanda: Na skrzydełkach srebro ma.

Piotru¶ Pan: Dzwonku, dmuchnij w dzieci srebrem.

(Dzieci zdumione przecieraj± oczy.)

Wanda: Co się dzieje?

Michał: Jak wspaniale! Tam jest wyspa!

Janek: A po ¶rodku wielka palma!

Piosenka „Jak dobrze jest marzyć”
(Dzieci układaj± poduszki wokół wieszaka. Otwieraj± i mocuj± na wieszaka parasol.)

PP - Piotru¶ Pan

M - Michał

J - Janek

W - Wanda

Dz - Dzwoneczek

H - Kapitan Hak

P1 - Pirat 1

P2 - Pirat 2

P3 - Pirat 3

P4 - Pirat 4

LT - Lilia Tygrysia

I - Indianie

Scena II

PP: Oto moja wyspa!

M: Jest niezwykła!

J: Taka sobie. Mnie się nudzi. Chcę do mamy.

W: Słyszycie? Co to?

PP: To piraci. A za nimi idzie Hak!

J: Jaki Hak?

PP: Herszt tej bandy.

W: B±dĽcie ciszej.

Piosenka „Piraci”

H: Twarda pularda, grom i musztarda! Widzę Piotrusia Pana! Gdzie jest armata?

P1: Gotowa szefie!

H: Wycelować!

P2: Wycelowana.

H: Strzelać kamraty! Mam go wreszcie!

W: Gdzie jeste¶cie?

J: Tutaj!

W: Nic wam się nie stało?

M: Uciekli¶my.

J: Ale grzmiało.

PP: Głupiec my¶li, że nas dostał. Teraz będzie straszna piosnka. Patrzcie jak się puszy.

Piosenka „Piosenka Haka”

H: Przepadł Piotru¶! Jakub wygrał! Naprzód na czerwonoskórych!

PP: Teraz ja z nim pożartuję!

Piosenka „Piosenka Piotrusia Pana”

H: Piotru¶ Pan?! O rzezimieszkowie moi, draby, łotry z końca ¶wiata.
Smarkacz żarty ze mnie stroi. A wy nic?
Gdzie armata?! O nie puszczę tego płazem!

(Huk armaty)

M: Piotru¶, sk±d ta cisza?

PP: Załatwione, już po burzy. Krokodyla Hak usłyszał.
Patrzcie, zmyka aż się kurzy!

Piosenka „Ja jestem pan krokodyl”

J: Ale ¶mieszny.

W: Połkn±ł zegar?

PP: Tak, niechc±cy.
Po przygodach czas odpocz±ć. Zbudujemy domek mały. Dla was będzie doskonały.
Za mn± moi przyjaciele!

W: Dziękujemy ci Piotrusiu. Janek już przeciera oczy.

J: Ja? Ja wcale nie chcę spać!

M: Patrzcie, jak się droczy. Jeszcze trochę, a się potknie.

W: Janek, Michał spokój! Wszyscy chętnie odpoczniemy.

Scena III

P3: Dzieci s± w domu bracie piracie. Skradasz się?

P4: Skradam. Jak lis, jak kot.

P3: Ci...Pssst. Tu podkładaj. Tu, przed domem.

(Piraci podkładaj± ciasto pod domem Piotrusia.)

P4:Ile rodzynków dałe¶ do ciasta?

P3: Kilogram. Co, za mało?

P4: Aż w nosie kręci. A-psik! A-psik!

P3: Zamilknij bo...

W: Piotrusiu, wyjrzyj. Kto¶ tam się kręci.

P3: W nogi kamracie!

Scena IV

PP: Hej, jest tam kto?! Popatrzcie sami. Nikogo nie ma, lecz...

M: Tam co¶ leży!

J: Gdzie?

M: Tam, pod krzakami.

J: To ciasto. ¦wieże, pachn±ce ciasto.

M: Wysokie, pulchne, polukrowane. Cieplutkie ciasto na drożdżach.

W: Ciepłe... mówicie?

M: Jak kocham mamę! Można spróbować?

W: Nie, nie, nie można!

J: Dlaczego?

M: Nudna jeste¶ i basta. My chcemy ciasta!

J: My chcemy ciasta!

M: Ciasto cud, lizać paluszki. Przynie¶ nóż, trzeba pokroić.

Dz: Dzyń, dzyń, dzyń. ChodĽcie do mnie, ¶miało!

PP: Dzwoneczku, co się stało?

Dz: Nie zjedli¶cie smakołyków?
To wasze wielkie szczę¶cie. Dwaj piraci w zagajniku wy¶piewuj± co¶ o zem¶cie.
Tam s±, tam. Słuchajcie.

„Piosenka piratów II”

Scena V

PP: Chłopcy, naprzód! Na piratów! Strzelać!

M i J: Pif paf! Pif, paf!

P3: Gwałtu, rety!

P4: Rety, gwałtu!

P3 i P4: W nogi!

J: Pokonali¶my ich i basta!

W: Mama zawsze nam mówiła „Nie jedzcie ¶wieżego ciasta”.

Scena VI

PP: Do¶ć na dzisiaj mocnych wrażeń. Dok±d chcecie i¶ć?

W: Na plażę.

PP: Słuszny wybór. Za mn±, do złotego brzegu.

W: Piotrusiu, jak tu pięknie. Cicho i spokojnie.

PP: A nie mówiłem?

M: Patrzcie, muszlę złowiłem.

W: Co w niej słyszysz?

M: Trochę morza, trochę szumu wiatru.

W: Cicho! Słyszycie?

M: ŁódĽ prosto na nas płynie.

PP: Kryć się! Schować się za skały!

Scena VII

„Piosenka piratów III”

P1: Przestań wiosłować bracie bęcwale.

P2: Niby dlaczego?

P1: ¦lepa kuro, chcesz nas roztrzaskać?! Jazda na brzeg!
Wyci±gaj z łodzi czerwonoskór±! Wlecz j± za nogi, a ja za ręce.

P1: Przywi±ż j± mocno lin± do drzewa. Zginie z pragnienia nieszczęsna.

P2: Baj, baj księżniczko Lilio Tygrysia! Płyniemy!

P1: Płyniemy. Szczę¶liwych marzeń!

LT: Biada wam, biada o blade twarze!

P1: Odpływaj bratku, fala przybiera. Kurs na Rogera.

P2: Kurs na Rogera.

Scena VIII

W: Piotrusiu, co teraz?

PP: Zniszczę piratów podły plan. Zaraz rozpl±czę sznur konopny.

W: Już ci pomaga Piotru¶ Pan.

M i J: Jeste¶ wolna. Do swoich płyń.

LT: Ojciec mój Wielka Czarna Pantera nagrodzi bladych twarzyczek czyn.

PP: Wracajmy do domu. Nie mam już dzi¶ ochoty na spotkanie z Kapitanem Hakiem i jego band±.

W: Więc przyjmij zaproszenie na podwieczorek z Jankiem, Michałem i Wand±.

PP: Bardzo chętnie.

Scena IX

PP: Spojrzyj Michale.

M: Ojej, czy muszę?

PP: Co widzisz?

M: Dzidy i pióropusze. Tygrysia Lilia w tygrysiej szacie.

J: Czerwonoskórych krzycz±cy klan.

PP: Stójcie! Kto idzie?! Wróg, czy przyjaciel?

I: My przybyć w go¶cie do Piotru¶ Pan.

„Piosenka Tygrysiej Lilii i Piotrusia”

W: Tańcz±, ach tańcz± Pikanini. Tygrysia Lilia rusza w tan.

J i M: My chcemy tańczyć!

PP: Razem tańczymy.

I: Chwała dla wielki Piotru¶ Pan.

(Taniec Indian)

Scena X

W: To było piękne!

M: Niezapomniane. Indiańskie rytmy, tańce i pie¶ni.

W: Najwyżej skakał Piotru¶ i Janek. Szkoda, że wyszedł.

M: Kto, Piotru¶?

W: Tak.

J: Poszedł zobaczyć z Dzwoneczkiem Le¶nym, czy gdzie¶ nie czai się Jakub Hak.

H: Wyruszył na obchód wyspy, mówicie? Wpadli¶cie ptaszki!
Zwi±zać ich wszystkich!

W: Kapitan Hak!

H: Tak jest. To ja.

„Piosenka Haka” ( I zwrotka i refren)

M: Chcesz nas rozszarpać?

H: Jeszcze nie teraz. Najpierw zaproszę was na Rogera.

W: Chętnie zwiedzimy ten sławny okręt...

Piraci: Ho, ho, zwiedzimy!

H: ¦liczno¶ci moje, s± tam narzędzia wszelakich tortur.

W: Niech sobie będ±.

M: Ja się nie boję.

W: Zawsze i wszędzie znajdzie nas Piotru¶!

H: Twarda pularda, grom i musztarda! ¦miesz mi to imię rzucać w twarz?
Pożałujesz ¶licznotko harda. Na statek z nimi!
Nie znajdzie ich tam Piotru¶ Pan.

„Piosenka Piratów” (I zwrotka)

Scena XI

H: Hej, wy hołoto, zbiry, pętaki! Do¶ć grania w ko¶ci.

P4: Tak jest szefuńciu!

H: Milcz w¶ciekły psie! Gdzie s± dzieciaki?

P1: ¦pi± pod pokładem.

H: Sprowadzić je.

P1: Rozkaz szefuńciu!

H: Chciałbym na statku mieć t± dziewczynę. Harda jak diabeł, lecz ma swój wdzięk.
Chłopaczki blade jak dwa opłatki, a ona w oczach ma dumy blask.

W: Jeste¶my. Po co wzywałe¶ nas?

P2: Jaka królewna!

H: Milcz gagatku!

H: Maleńka damo, czy wiesz, co zrobię? Ja, postrach morza, kapitan Hak?
Daruję życie chłopcom i tobie, lecz pod warunkiem, który brzmi...

M i J: Jak?

H: Musicie przyrzec, tu na kolanach, na srebrny księżyc, gwiazdy i noc, wyrzekacie się Piotra Pana, a straci swoj± nad wami moc.

W: Wyrzec się Piotra? To przecież zdrada!

J: To nasz przyjaciel!

M: Nie będę takiej przysięgi składał!

J: Ja też nie!

W: Nigdy!

H: Hej, zabrać j±! Mocno do masztu przywi±zać ¶liczn±.

PP: Jakubie, broń się!

Dzieci: Wróżka i Piotru¶!

H: Piotr Pan! Kamraci do mnie!

P1: Wzrok ma straszny!

P2: Miecz ma ognisty!

P3: Posieka wszystkich!

P4: Krzywdy odpłaci!

P1: Ratować życie!

P2: Skakać za burtę!

W: Piraci już w oceanie.

H: Kundle, wyrzutki!

Piraci: Cze¶ć kapitanie!

„Piosenka Piotra i Haka”

PP: Poddaj się!

H: Nigdy!

PP: Co robisz?

H: W morza rzucam się toń!

Scena XII

Dzieci: Zwycięstwo! Pirat skoczył do wody!

H: Ratunku!

W: Co to? To jego głos.

J: Piotrusiu popatrz, tam jest krokodyl!

PP: Jakubie Haku, marny Twój los.

„Piosenka krokodyla II”

Scena XIII

PP: Teraz ja będę tu kapitanem. A-hoj Płyniemy!

Dz: A-hoj! W nieznane!

PP: Baczno¶ć majtkowie! Flaga na maszt!

PP: Ja jestem Piotr, kapitan Piotr. Niech drży przede mn± każdy łotr! (¦piewa)

Dzieci: Jeste¶ wspaniały!

PP: Och i wy też.

W: Lecz czas już wracać.

PP: Dok±d?

W: Do mamy.

PP: Nie.

W: Tak Piotrusiu.

PP: Zrobisz jak zechcesz.

Dz: Piotrusiu, to przecież dzieci. Maj± sw± mamę, tatę i dom. Gdy będ± tęsknić, znów je odwiedzisz, a z tob± razem przyfrunę ja. Rozchmurz się, proszę.
Patrz, Wanda płacze.

PP: Nie płacz. Przylecę do ciebie. Będziesz czekała?

W: Tak, zawsze.

PP: Dzwonku, dmuchnij w dzieci srebrem.

W: Co się ze mn± dzieje? Jestem taka zmęczona. Spójrzcie co za bałagan.

M: A widziała¶, która jest godzina?

W: Janek wła¶ciwie już ¶pi. Szybko, połóżmy rzeczy na miejsce i kładĽmy się spać.

M: Ale była zabawa! Gdyby mama to widziała.

W: Cicho, obudzisz Janka. Dobranoc.

M: Dobranoc. ¦pij dobrze.

Scena XIV

Mama: Wstawać ¶piochy!

W: Co to? Kto to? Gdzie jest Piotru¶?

Mama: Jaki Piotru¶?

W: Nie ma go?

M: Chcieli zabić.

J: Chcieli otruć.

Mama: To strach o czym te dzieci ¶ni±. Wstawać, wstawać, do łazienki szybko, hop!

J: Wiesz mamusiu gdzie¶my byli?

Mama: W łóżkach przez calutk± noc.

J: Nie, na wyspie. Ona leży...

Mama: Gdzie¶ daleko hen, hen, hen.

W: Pst, mamusia i tak nam nie uwierzy. Niech dalej my¶li, że to był sen.

Data modyfikacji strony: 2008-02-26
Ta strona była odwiedzana 1742 razy.
© 2005 - 2017 Teatrzyk Promyczek